KUNSTFOYER KUNST IN DE OPENBARE RUIMTE

Review Sjaak Langeberg
02.11.2011

“Dansend thuiskomen van een lezing van Sjaak Langeberg. Dat is wat er gebeurde op 2 november. De lezing van Sjaak Langeberg ging over het maken van zijn kunst voor en in de openbare ruimte. Bij zijn kunstprojecten werkt het publiek soms mee, maar ervaart deze kunst altijd als uitermate verrassend. Door de onverwachte resultaten wordt men aan het denken gezet. En daarbij vooral op het verkeerde been! Zijn kunst is net zo aanstekelijk als zijn manier van vertellen daarover. Dat dit bestaat! Helaas waren er te weinig mensen bij deze inspirerende lezing.”
Joke Meijer

Over Sjaak Langenberg en Rose de Beer
Moeiteloze overgang van fantasie naar werkelijkheid Onbevangen het publiek benaderen, streven naar maatschappelijke infiltratie. In het werk van Sjaak Langenberg en Rose de Beer lopen fantasie en werkelijkheid moeiteloos in elkaar over. Op woensdag 2 november 2011 presenteren zij hun werk tijdens de Kunstfoyer in het Terratorium in Zoetermeer met het thema ‘Kunst in de Openbare Ruimte’ .

Sjaak Langenberg is beeldend kunstenaar en publicist. Hij werkt samen met vormgeefster Rosé de Beer aan projecten die meestal buiten de gebruikelijke kunstcontext worden uitgevoerd. Zij proberen de functie en betekenis van kunst in de openbare ruimte steeds weer te verruimen. Afhankelijk van het plan dat op locatie wordt ontwikkeld kiezen zij voor het meest geschikte medium om hun ideeën tot uitdrukking te brengen. Dezelfde onbevangenheid vragen zij van het publiek dat met hun werk wordt geconfronteerd. Over Noorse edelstenen, geisha’s, mammoeten en wandelende duinen Een geisha verschijnt voor de ramen van een verzorgingshuis. Wolharige mammoeten varen per veerboot naar Engeland. De polder rukt op naar de stad. Museumbezoekers lopen gezamenlijk virtueel naar Santiago de Compostela. Een hoop bouwzand in een nieuwbouwwijk transformeert in een duinpartij.

Speciale aandacht is er voor hun verblijf in Noorwegen in 2011 waar ze tijdens een residency aan het Hardangerfjord een bijzondere toeristenattractie ontwikkelden en industrieel afval verkochten als kostbare edelstenen. Onder het motto ‘Wie Zoetermeer een slaapstad noemt houdt zelf de ogen gesloten’ wandelde Sjaak Langenberg in 1998 door Zoetermeer van kapsalon naar kapsalon. Deze wandeling resulteerde in een portret in woord en beeld van de stad: het tijdschrift Het kappersharnas dat tussen de Story en de Privé belandde op de leestafels van de kappers in Zoetermeer.

In 2009 schonk Sjaak Langenberg zwerfafval aan het Stadsmuseum Zoetermeer ter gelegenheid van de tentoonstelling De wonderkamer van Zoetermeer. Het zwerfafval dat hij in de omgeving van het museum vond is opgenomen in de stadscollectie. Omkering van perspectieven en het met elkaar verbinden van ogenschijnlijk conflicterende werelden zijn belangrijke strategieën binnen het werk van Langenberg en De Beer. Zij gebruiken diverse media en podia om een plan in meer hoofden te planten dan die van de direct betrokkenen. Dat hun projecten worden besproken in nieuwsprogramma’s en bijvoorbeeld in vakbladen op het gebied van landbouw of scheepvaart, is het directe gevolg van hun streven naar maatschappelijke infiltratie. Sjaak Langenberg en Rosé de Beer werkten in opdracht van vele gemeenten, provincies en musea, waaronder het Van Abbemuseum, De Appel, het NAi en De Paviljoens. Meer informatie: www.sjaaklangenberg.nl www.rosedebeer.nl