In de expositie ‘Een teken van Terra’ in 1999 presenteerden de leden van de Vereniging Terra Kunstprojecten niet alleen hun eigen werk, maar legden daarbij een relatie met kunstenaars met wie zij zich verwant voelden.
Op dezelfde golflengte met Margreet Schoneveld’s ‘verlaten behuizingen’
Margreet Schoneveld en Terra-lid Lucy de Kruyf raakten tijdens de leraarsopleiding in de jaren zestig bevriend. Daarna gingen zij hun eigen weg om na jaren te ontdekken dat beiden nu kunst maken op dezelfde golflengte. Op deze expositie willen zij dat laten zien. Margreet maakt ‘verlaten behuizingen’ en Lucy ‘bouwsels, torenachtige vormen’ en bij allebei tref je sporen aan van makers, bewoners. Maar ook van het verval – de tand des tijds. Dit alles gemaakt van veelal natuurlijke materialen.
Fysieke ontmoeting met het werk van Ien Dobbelaar
Terra-lid Frans de Jong: “Het werk van Ien Dobbelaar op de Salon ’99 viel mij op en ik ontmoette haar bij die gelegenheid voor het eerst. Ik had het gevoel dat ‘wij aanwezig waren in dezelfde ruimte’. Ik nodigde haar uit als gastkunstenaar voor de jubileumexpositie van Terra en in de voorbereiding bleek al snel een verwantschap tussen ons over de taal van het beeld. En over de relatie tussen beeld en ruimte. De fysieke ontmoeting van ons werk in de vorm van een installatie was een logische stap. Wij konden veel woorden overslaan en dat spreekt ook uit de installatie. Wij hadden tijd voor het uitwisselen van ervaringen die op het eerste gezicht niets met beeldende kunst van doen hebben. Toch vind ik dat die ervaringen ergens in onze beelden liggen opgesloten. “
Samen ondernemen met Academie-genote Henriëtte Roggeveen
Terra-lid Marja Milo: “Ik geniet altijd extra van tentoonstellingen waar mensen exposeren die dezelfde opleiding hebben gehad als ik. Dat heeft te maken met de herkenning maar met de manier van het probleem-benaderen.Op de afdeling Monumentaal van de Academie voor de Beeldende Kunsten in Den Haag leerden wij onze keuzes maken in vorm, inhoud, materiaal en techniek. Uitdagend en veelzijdig, dat was en blijft het zeker. Al begeven deze kunstenaars zich in verschillende disciplines, toch blijft van iedereen het werk, door de eigenzinnigheid van de maker, herkenbaar. Henriëtte Roggeveen heeft bij mij in de klas gezeten. Wij hadden een klein klasje, maar ik heb toch veel geleerd van mijn klasgenoten. Iedereen was zo verschillend! Henriëtte is sterk in haar onderzoek en was daarin een voorbeeld voor mij. Ik vind het fijn om weer eens iets samen te kunnen ondernemen.
“Fascinatie voor de ruimtelijke manuscripten” van de Stichting Vedute
Terra-lid Robert Verhaaf: “Waarom niet een gast-kunstenaar, maar een organisatie? Al jaren ben ik geboeid door hetgeen Stichting Vedute met haar manuscripten laat zien in de wereld van de beeldende kunst. Het is vooral de combinatie van het woord, de gedachte, de vorm met zijn vaste afmetingen. En wat dat doet met het begrip ‘ruimte’. Het is voor mij fascinatie. Het woord is het uitgangspunt, daarna het lezen van een ruimtelijk beeld.” *Ruimtelijke manuscripten van Marije Romme, Diana Ozon, Frans Oosterhof, Peter Wilson en Ewald Spieker.
Dialoog met Ria Diercks
Terra-lid Dick de Rooy onderhoudt al vele jaren contact met Ria Diercks. “De uitwisseling van ideeën over ons werk is aanleiding geweest om samen een schilderij te maken; als experiment. Juist vanuit onze schijnbare tegengestelde manier van benadering van de beeldende kunst is er steeds de behoefte om meer uit te wisselen en ons te verdiepen. Ria’s gevoelige manier van schilderen, met een ingehouden maar bijzonder kleurgebruik, daagt mij uit te onderzoeken wat zich onder de oppervlakte afspeelt. Het roept vragen op die zich ook bij mij voordoen. Ik voel mij verwant met haar abstract geometrische, mystieke vlakken die de teksten van gedichten als tekens begeleiden naar diepere gevoelens van verwondering. In mijn werk staan de gedichten naast mijn beelden en schilderijen, als verwijzing naar innerlijke krachten. Vandaar de dialoog tussen Ria en mij.”
Mijn keuze voor het werk van Alberto Cabrera
Terra-lid Elly du Clou: “In 1996 was Alberto Cabrera bij ons te gast in verband met de kunstuitwisseling ‘Ultra Mar’. In onze communicatie waren wij aangewezen op handen-en-voetenwerk en veel humor! Wij begrepen elkaar in de meeste gevallen goed, vooral op het gebied van de kunst en de muziek. Ik ben nog steeds onder de indruk van zijn werk. Zijn schilderijen zijn heel krachtig en tegelijk integer. De manier waarop hij het schrift vertaalt, zijn gevoelens ten opzichte van ~e oorlog in Joegoslavië, de creatieve wijze waarop hij met materialen omgaat en niet te vergeten, de heldere filosofische gedachten, vind ik een verademing in het doolhof van de kunst! Dit is een groot raakvlak met mijn manier van denken en werken.” Enkele notities bij de installatie van Laurens van Herpt de achterkant van de schoonheid, de goede naam, de rode draad, een vertelling over de dood, een teveel aan leven, de wonden, de overlevingsdrang, de angst, de illusie, het grensvlak tussen dood en leven, tussen verteren en conserveren, tussen schokkend en vertederend, tussen walging en omarming.
Het werk van Wadonius Storm als Rohrschachtest
Terra-lid Ben van Viegen: “Exposeren met Wadonius geeft mij interessante mogelijkheden, omdat hij in het beeld gebruik maakt van een objectiverende stijl niet moraliserend. Toch doen zijn materialen (geld, computers) precies dat. De beschouwer kan niet objectief blijven.De relatie tot mijn werk is dat ik in de schilderkunst gebruik maak van gemengde technieken. De basis van een schilderij is voor het landschap, dat ik abstraheer; mijn materialen zorgen voor de tegenstellingen waarmee ik mijzelf uitdruk. Ons werk kan als een soort Rohrschach-test worden gezien, waarbij ons werk elkaar maatschappelijk/innerlijk zal aanvullen.”
Mijn eigenwijze geestverwant Thea Schenk
Terra-lid Wietske Zwetsloot stond zo’n tien jaar geleden zij aan zij met Thea Schenk in de grote zaal van de Vrije Academie. “Ons werk toonde zoveel overeenkomsten dat Bob Bonies ons onafhankelijk van elkaar op het spoor van dezelfde kunstenaar zette: Viera da Silva.Jaren hebben Thea en ik elkaar en elkaars werk daarna nauwelijks meer gezien. Alsof het moest gebeuren, kwamen wij elkaar vlak voor deze tentoonstelling weer tegen. Allebei plezierig verbaasd over elkaars werk.Ook al lijkt er op het eerste gezicht een hemelsbreed verschil, in wezen is het alsof ons werk uit dezelfde bron komt. Thea heeft het over huiden, ik over hulsels. Beiden zijn wij bezig met de wisselwerking tussen materiaal en kunstenaar en met oneindigheid. Ik ben blij dat wij elkaar al die jaren uit het oog waren verloren, anders hadden wij elkaar misschien te veel beïnvloed. Dubbel blij ben ik dat wij elkaar weer zijn tegengekomen, omdat ik nu in Thea een eigenwijze geestverwant ontmoet.”
Mislukte foto’s bestaan niet voor Gerard Fieret
Terra-lid Patricia Seijen ten Hoorn: “Gerard Fieret (75 jaar) – beeldendlevenskunstenaar: schilder, tekenaar, dichter en fotograaf – heb ik te gast gevraagd voor deze expositie. Ik heb grote bewondering voor hem. Vooral zijn foto’s vind ik zeer de moeite waard. Als fotograaf trekt hij zich niets aan van regels voor standpunten, compositie, tegenlicht, diepte en scherpte. Hij heeft zijn eigen wetten: volgens hem bestaan er geen mislukte foto’s. In 1992 heeft hij de Pieter Ouborg-onderscheiding gekregen en een tentoonstelling in het Gemeentemuseum. Gerard heeft nog een paar maanden geleden in de Haagse Kunstkring geëxposeerd. Hij heeft er bijna al zijn foto’s verkocht!”
Tegenstellingen
Terra-lid Gerard Huisintveld en gast-kunstenaar Hetty Arens werkten samen aan een installatie die meer is dan een samenvoeging van twee soorten werk. In het reageren op elkaar en op elkaars werk ligt hun uitdaging: het tonen van tegenstellingen. Wat zich ondergronds afspeelt, laat bovengronds sporen na. De ruimte creëert de condities.
